ja, ik ben er nog

en maakte een velours pak voor zoonlief. Meteen het eerste projectje om de overlockmachine te laten renderen.

Nee, het is geen huispak, het is voor hier. Een echt circuspak dus en daarom mocht het wel zo:

Hier ben ik best trots op, al mag je het niet van té dichtbij bekijken:

Geshowd in de nieuwe jongenskamer (die slorpte ook heel wat tijd op) met tussendoor mijn eerste applicatie ooit:

 

En omdat zoonlief mee naar een thuisverkoop ging van adjectif en daar niet kon stoppen met het aaien van een heerlijk zachte ruitjesflanel, maakte ik hem ook dit hemd.

De winterversie van dit.

hemdje 2 en 2 boekjes

Het eerste hemdje ging al bij al vlotjes en ik genoot met volle teugen van de aanblik van zoonlief in deze eersteling. Opvolging liet dus niet lang op zich wachten.

Ditmaal een veel simpeler model (alweer van hier) met aangeknipte mouw (hier gewillig geshowd), zonder kraag, knopen of iets anders dat meer dan 5 minuten afwerkingstijd vraagt. En spelden of driegen wordt hier ook niet veel meer gedaan sinds ik dit las.

Dit hemdje is tevens proeflap voor de nieuwe overlockmachine. De trial-and-errorfase is niet mijn meest geliefde, maar na dit werkstukje werden we toch al betere vrieden, mijn overlock en ik. Nog nooit zo snel en slordig iets in elkaar gezet en toch zag het resultaat er nooit professioneler uit :-)

Omdat zoonlief van 'feesthemdjes' houdt, was dit dan ook bedoeld voor het afscheidsfeest van zijn kleutertijd. Voor de juffen hoorden daar deze boekjes bij. Ook al geïnspireerd door de Mme, maar dan helemaal dubbel in stof en met glitterfolieletters, labeltje en leeslintje.

hemdje 1 en 2 hoedjes

Broeken maakte ik al genoeg voor zoonlief - toegegeven, meestal toen hij nog een babymaatje had, dus uiterst snel klaar - maar aan hemdjes durfde ik nooit te beginnen. Tot ik op het Stoffenspektakel deze stof vond. Eindelijk eens een echt jongensstofje dat smeekte om een hemdje! Het vergde wat meer doorzettingsvermogen, maar ik ben toch trots op mijn eerste hemdje, met oprolbare mouwen. En dat zelfs bijna binnen de mezelf opgelegde deadline: het lukte niet voor zoonliefs zesde verjaardag, maar wél voor het feestje. En of het feestvarken dat zag zitten!

Met een restje stof maakte ik er een zonnehoedje bij van hier. Het model klopte niet helemaal (veel te grote omtrek), maar opnieuw beginnen, daar doe ik niet meer aan mee. Dus maar een andere oplossing: elastiek erin achteraan.

Om het model nog meer te perfectioneren - dit keer met een aantrekbare elastiek - maakte ik ook nog een hoedje voor dochterlief. Restjes katoen zat in de kast!

joli mercredi

Op zoek naar een bloesje geschikt voor de buik van dochterlief, kocht ik een allerliefst brei- en naaiboekje van la droguerie en naaide op een zomerse woensdagavond dit kleinood.
Omdat ik nog veel stof over had en ik zo enthousiast was over het gemak waarmee het eerste exemplaar van onder de naaimachine rolde, deed ik alles nog eens over - een maatje kleiner - voor (het schattige dochtertje van) Peachy.
Peachy plaatste maanden geleden de eerste reactie op mijn blogje - dankjewel! - al wiste ik die ook meteen in mijn onwetendheid van de eerste blogdagen.

ken je klassiekers

Een vriendin van mijn moeder haakte deze winter leuke mutsen aan de lopende band, één avond per stuk. En ik had nog wat wol liggen die goed bij mijn winterjas paste, dus gaf ik ook een bestelling door. Ik kreeg een perfect passende muts met grote bloem (die hier nog wel opgenaaid moest worden) en besloot een kadootje te maken om haar te bedanken.

In het Leuvens Stiksel had ik mij al eens aan een piramidetasje gewaagd, maar de ritsopening was te klein uitgevallen, waardoor het ding eigenlijk niet bruikbaar was. Dus maakte ik - met een restje van dit - een groter tasje waarbij ik de volledige lengte van de rits benutte. Daarbij maakte ik nog een andere klassieker. Omdat het nogal dikke stof was, viel de broche eerder groot uit, maar toch leuk voor op een tas of zo.

Voor de Secret Valentine-editie van het Stiksel koos ik dan weer twee andere klassiekers: deze en deze.
Ik maakte een variatie op het mandje door de flapjes naar beneden te zetten en de bovenkant met biais af te werken. En omdat ik voor het mandje toch al bezig was met vlieseline tussen strijken, deed ik dat voor de haaknaaldenrol ook. Meteen de oplossing om de donkere bloemenstof niet te laten doorschijnen door de witte achterkant.

roodkapje

Er waren al lang plannen voor het eerste carnavalfeest van dochterlief.

Dochter zou Roodkapje worden. De stof lag al een tijdje klaar.

Omdat de zoon zijn zelfgemaakte prinsencape niet altijd even praktisch vindt, dacht ik dat het voor een driejarige misschien handiger was om een vestje-met-kap te hebben dan een cape. Dus haalde ik een oude Knip tevoorschijn die ik enkel nog bewaarde uit nostalgie en vond daarin een schattige kaboutervestje.

Maar carnaval naderde en ik vond geen tijd om mij aan het naaien te zetten. Dus kocht ik snel een lieveheersbeestpakje en maakte mij er snel vanaf met de mededeling dat dochterlief 'iets anders rood' mocht zijn. Ze fladderde op school een dag lang vrolijk rond.

Gelukkig werd er ook in de vakantie-opvang nog carnaval gevierd. Twee avondjes goed doorwerken en zo kon Roodkapje toch nog haar koekjes naar oma brengen.

En mag ik mijn eerste 10 in 2011-projectje afstrepen!

van draagdoek tot ... draagdoek

Zalige uren met mijn dochter in de draagdoek. Maar ook daaraan komt een eind, kleine meisjes worden groot.
Inge van het Leuvens Stiksel bracht mij op het idee om een poppendraagdoek te maken. En welke stof kon ik voor dochterlief beter gebruiken dan haar eigen draagdoek die toch al een jaar werkloos in de stoffenkast lag?
Dus maakte ik een poppenversie, met een opgestreken schildpadje voor op de buik, zodat dochter zelf kan zien of ze de draagdoek juist aantrekt. Sinds kerstmis speelt ze (eindelijk!) graag met haar pop. Maria en Jezus en rollenspel, je weet wel :-)

kerstkadootjes

En dan nu een paar kerstkadootjes :-)
Een zsazsa-ziletje voor de zoon, om naar de circusschool te gaan. Apenstofje van Kokka bij Julija.

Voor de grootouders maakten zoon- en dochterlief een schilderijtje. Een idee uit het Ketnet-knutselboek met grote en kleine duimafdrukken, maar dan op een echt canvasje.

een passend jurkje

Het eerste exemplaar was een beetje aan de kleine kant, zodat het maar enkele weken meeging en er zelfs geen foto's van zijn. Het tweede exemplaar was zo groot dat er binnen een jaartje pas foto's met model kunnen verschijnen.
Maar ... de derde poging om een passend jurkje te maken voor dochterlief, had dan eindelijk toch het gewenste resultaat: een blije mama en dochter.

Een schattig, breed modelletje uit Knippie, perfect voor mijn kleutertje dat haar peuterbuik nog niet ontgroeid is.

een jaar te groot

Tot de laatste avond voor haar verjaardag heb ik er ijverig aan doorgewerkt. Een passend stofje (herfstig) gekozen bij een oud lapje dat lang geleden voorbestemd was (en zelfs al geknipt) om een rok voor mezelf te worden, leuke knoopjes (nog herfstiger) erbij, ...

Het komt voor bij de besten: de maat is niet altijd wat het moet zijn. Ik weet dus al wat dochterlief volgend jaar met haar verjaardag zal dragen. Kan ik al ruimschoots op voorhand op zoek naar bijpassende broekkousen, t-shirt, vestje, haarspeldjes. Wat een gedoe om dat voor meisjes in de winter allemaal assorti te krijgen! Winkeltips voor effen broekkousen (in niet-schreeuwerige kleuren) altijd welkom.

mijn eerste zsazsa zilet

Dit is mijn eerste ziletje, voor mijn jarige metekindje. Fleece en ballerinastofje (Kokka) van Julija, voor een enthousiaste kleine ballerina.
Van de ballerina's maakte ik labeltjes voor de voorkant en de tekst gebruikte ik voor een lintje aan de achterkant.

Geheel volgens de verwachtingen werd het een gevecht met de armsgaten, waardoor het ene iets kleiner uitviel dan het andere. Maar voor wie het niet weet, is het onzichtbaar. Volgende keer toch eens de eenvoudigere manier met zijnaden proberen van haar.

Op mijn to do-lijstje (nog vóór Kerstmis) staat nog een zilet voor zoonlief en nog een paar voor Otto en Wout en ...
Voor dochterlief en de nichtjes wil ik wat poppenkleertjes maken en een poppendraagdoek. De Sint bracht immers een nieuw, groter poppenkind dat door haar wispelturige kleutermoeder afwisselend Madelief of Zorro genoemd wordt.